شناسایی، تحلیل و رتبه بندی موانع نهادینه سازی نظام تضمین کیفیت در تحصیلات عالی

محمدکاظم سروری

چکیده

هدف: پژوهش حاضر به شناسایی، تحلیل و رتبه‌بندی موانع نهادینه‌سازی نظام تضمین کیفیت در تحصیلات عالی افغانستان با مطالعه موردی دانشگاه‌های خصوصی می‌پردازد. روش‌شناسی پژوهش: تحقیق از نوع کاربردی، با ماهیت توصیفی–تحلیلی و رویکرد کمی است. ابزار گردآوری داده‌ها پرسشنامه محقق ساخته بود که پس از تایید روایی، میان 171 نفر از جامعه آماری با روش نمونه‌گیری گلوله برفی در سال 1404 توزیع شد. ابتدا با روش دلفی 14 مانع شناسایی گردید. داده‌ها با استفاده از آزمون T تک نمونه‌ای و آزمون فریدمن تحلیل شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد که به‌جز سوالات سوم، هشتم و سیزدهم، سایر مولفه‌ها از نظر پاسخ‌دهندگان به‌عنوان موانع نهادینه‌سازی نظام تضمین کیفیت شناسایی شدند. در رتبه‌بندی موانع، "کمبود منابع مالی" با میانگین (08/8) در جایگاه نخست قرار گرفت. پس از آن "نبود نگرش کیفیت ‌محور" با میانگین (94/7) و "ضعف در چارچوب تضمین کیفیت و نحوه نظارت" با میانگین (93/7) به ترتیب در رتبه دوم و سوم قرار گرفتند. اصالت/ارزش افزوده علمی: کمبود منابع مالی، نبود نگرش کیفیت ‌محور و ضعف در نظام تضمین کیفیت از موانع اصلی نهادینه‌سازی تضمین کیفیت در دانشگاه‌های خصوصی افغانستان هستند.

کلمات کلیدی: تضمین کیفیت، نهادینه‌سازی، تحصیلات عالی

DOI: 10.48313/asemel.v2i2.77